Mineervlieg biologisch bestrijden: de meest effectieve natuurlijke vijanden

Mineervlieg biologisch bestrijden doe je door natuurlijke vijanden in te zetten die de larven en poppen van de mineervlieg aanpakken. Dit is een van de meest effectieve en duurzame methoden, zeker in kassen waar chemische middelen steeds minder worden toegelaten. De bekendste en meest gebruikte natuurlijke vijanden zijn sluipwespen, met name Diglyphus isaea en Dacnusa sibirica.

Welke natuurlijke vijanden zet je in?

Bij de biologische bestrijding van mineervlieg werk je bijna altijd met sluipwespen. Twee soorten worden het meest gebruikt:

• Diglyphus isaea: deze sluipwesp legt haar eitjes direct naast de larve van de mineervlieg in de gang (de “mijn”) in het blad. Ze verlamd de larve eerst, waarna haar eigen larve de mineervlieglarve opeet. Diglyphus werkt het snelst en is het meest effectief bij hogere temperaturen (boven de 15 graden Celsius).
• Dacnusa sibirica: deze sluipwesp steekt de larve van de mineervlieg aan en legt haar ei erin. De larve van de sluipwesp ontwikkelt zich binnenin en doodt de gastheer later. Dacnusa werkt ook bij iets lagere temperaturen en is daarmee een goede aanvulling op Diglyphus.

In de praktijk worden deze twee soorten vaak tegelijk ingezet. Dacnusa werkt goed bij jonge larven, Diglyphus pakt juist grotere larven effectiever aan. Door ze te combineren dek je een bredere reeks stadia van de mineervlieg af.

Mineervlieg biologisch bestrijden: hoe en wanneer zet je ze in?

Vroeg beginnen is belangrijk. Wacht niet tot de mineervlieg al massaal aanwezig is, want dan is de schade al groot en is het moeilijker om de plaag onder controle te krijgen. Zet de sluipwespen in zodra je de eerste mijngangen in bladeren ziet, of gebruik ze preventief als je weet dat mineervlieg in een bepaalde periode altijd toeslaat.

De sluipwespen worden geleverd op dragers (soms als poppen in buisjes of op kaarten) en worden verspreid over het gewas. De dosering hangt af van de ernst van de aantasting en het gewas, maar als richtlijn worden bij een lage druk kleinere hoeveelheden ingezet en bij een hoge plaagdruk vaker en meer. Raadpleeg de leverancier voor de juiste dosering per situatie, omdat die sterk verschilt per gewas en seizoen.

Temperatuur en lichtintensiteit spelen een grote rol. Beide sluipwespen zijn het actiefst bij temperaturen tussen de 15 en 28 graden Celsius. Buiten dit bereik neemt de effectiviteit af. In de winter of bij lage kastemperaturen werkt Dacnusa iets beter; in de zomer presteert Diglyphus uitstekend.

Wat verstoort de biologische bestrijding?

Chemische insecticiden zijn de grootste vijand van je biologische aanpak. Veel middelen die mineervlieg chemisch bestrijden, doden ook de sluipwespen. Als je toch chemisch wilt ingrijpen, kies dan selectieve middelen die sluipwespen zoveel mogelijk sparen, en stop met inzetten van biologische middelen pas nadat de chemische middelen zijn uitgewerkt. Controleer altijd de bijsluiter of een middel compatibel is met de sluipwespen die je gebruikt.

Mieren kunnen ook voor problemen zorgen: ze beschermen soms bladluizen in de buurt en verstoren daarmee indirect het microklimaat voor sluipwespen. Houd mierenpopulaties in de kas in de gaten.

Werkt het ook buiten de kas?

Biologische bestrijding van mineervlieg met sluipwespen is vooral praktisch in een beschermde omgeving zoals een kas. Buiten is de effectiviteit moeilijker te sturen, omdat de sluipwespen kunnen wegtrekken en de omstandigheden minder stabiel zijn. In de vollegrond wordt biologische bestrijding van mineervlieg minder vaak toegepast, al komen sluipwespen in de natuur ook gewoon voor en zorgen ze voor een zekere mate van natuurlijke regulatie.

Wil je mineervlieg biologisch aanpakken, dan is de combinatie van Diglyphus isaea en Dacnusa sibirica in de meeste gevallen het vertrekpunt. Begin vroeg, houd de temperatuur in de gaten, en vermijd chemische middelen die je eigen bestrijders doden. Zo haal je het meeste uit de biologische aanpak.